اندازه گیری آنچه مهم است

یادمه سال ۹۲ یک ایده داشتیم که میخواستیم تبدیلش کنیم به استارتاپ و رفتیم پیش یک نفر که سابقه خیلی زیادی داشت تا بهمون کمک کنه، ۴ ساعت صحبت کردیم تا به نتیجه برسیم و شبیه به این جلسه رو من خودم بعدا با خیلی ها داشتم، جالب این بود که ما توی فضای ایده صحبت میکردیم و اون مشاور توی فضای اجرا. هی ما از ایده و خفن بودنش و موفقیتش میگفتیم، اون از اجرا و سختی اجرا و شکست اجرا میگفت. آخرش عصبانی شد و گفت ببینید بچه ها همین الان که داریم راجع به این ایده صحبت میکنیم بهتون قول میدم که ۵ گروه دیگه در ۵ نقطه کشور دارن راجع به اجرای همین ایده صحبت میکنن که از این ها ۲ تاشون همزمان با شما اجرا می کنن. پس اونی موفق میشه که اول اجرا کنه، دوم بهتر اجرا کنه. این حرف تا ۲ یا ۳ سال توی ذهنم بود و فهمیدم که مشاور اشتباه میکرد، اون شب که ما داشتیم صحبت میکردیم حداقل ۱۵ نفر دیگه داشتن به همون ایده فکر میکردن و همزمان با ما حداقل ۵ تا محصول مثل ما لانچ شد. جالب اینه که قبل از اینکه ما لانچ کنیم اصلا این ایده پیاده نشده بود!
جان دوور، نویسنده کتاب هم یه جمله داره توی کتاب که میگه «ایده آسان است، اجرا همه چیز است». این جمله رو من توی ۱۰ سالی که توی شرکت های موفق و ناموفق بودم با تمام وجود حسش کردم اما داستان پیچیده تر از این حرفاست، اجرا هم همه چیزش بر میگرده به مدیریت اجر! فرض کنید ما یه کشتی داریم که باید از قاره A بره به قاره B توی مدت زمان مشخص. طبیعیه که فاصله بین دو قاره اونقدری زیاد هست که نمیشه یکسره راه افتاد و روی آب بود تا برسیم به مقصد، وسط راه آذوغه تموم میشه و پول تموم میشه و اینا. پس پلن منطقی این شکلیه که مثلا از بندر ۱ مثلا مواد خوراکی بخریم بریم به بندر ۲ بفروشیم، سود کنیم، تجدید قوا کنیم و دوباره از بندر ۲ پارچه بخریم و بریم بندر ۳ بفروشیم و تجدید قوا کنیم و ادامه ماجرا. اینکه دقیقا از کدوم بندر به کدوم یکی بریم، چی بخری و کجا بفروشیم و با چه مبلغی، همون مدیریت اجرا بر اساس یک استراتژی هست. این اجرا برای اینکه دقیق باشه نیاز به ابزار داره تا وسط این دریا گم نشیم. جان دوور با داستان هایی که توی کتاب تعریف میکنه داره یکی از مهمترین ابزار های رسیدن به هدف رو معرفی میکنه که بسیار جذاب و دقیق هست اما به چند شرط:
روش استفاده از این ابزار رو دقیق یاد بگیریم و بطور درست از این ابزار استفاده کنیم. اما قبل از اون یک پیش شرط خیلی خیلی مهم داره که خود کتاب اینطوری بیانش می کنه: «یک سیستم هدف‌گذاری مؤثر با تفکر منظم در رأس سازمان آغاز می‌شود، با رهبرانی که زمان و انرژی خود را صرف انتخاب آنچه مهم است می‌کنند». طبق تجربه من، هر بار  که ما از  OKR استفاده کردیم و شکست خوردیم به یکی از شرط ها ربط داشته نه خود OKR.
این کتاب داره توضیح میده که این OKR به عنوان یک ابزار goal-setting باید چطوری استفاده بشه و اصلا به درد چه مسائلی میخوره. کتاب خیلی شبیه به دفترچه راهنمای استفاده یک ابزار به ظاهر ساده اما بسیار پیچیده است. پس واقعا با همین دید بخونید و استفاده کنید در غیر این صورت یا ابزار خراب میشه یا فکر میکنید ابزار به درد نمی خوره یا یک جایی از کسب و کارتون رو به دلیل استفاده از ابزار غیر مرتبط دچار آسیب می کنید.
من از حدود سال ۹۸ دارم توی شرکت های مختلف از این ابزار استفاده میکنم اما یک تجربه خیلی عجیب هم باهاش داشتم اونم اینکه برای بعضی از شرکت ها و مدیرها شبیه به مخدرهای توهم زا عمل کرده که داستانش رو اینجا توی این یادداشت نوشتم و پیشنهاد می کنم بخونید:​​​​​​​
تارگت ۱۰x رو دیدی، کدو رو ندیدی؟